" یاغی"
"برلبانم غنچه ی لبخند پژمرده است
نغمه ام دلگیر و افسرده است
نه سرودی ، نه سروری
نه هماوازی ، نه شوری
زندگی گویی ز دنیا رخت بر بسته است
یا که خاک مرده روی شهر پاشیده است
این چه آیینی؟چه قانونی؟ چه تدبیری است؟
من از این آرامش سنگین وصامت عاصیم دیگر
من از این آهنگ یکسان و مکرر عاصیم دیگر
من سرودی تازه می خواهم
جنبشی، شوری ، نشانی، نغمه ای ، فریادهایی تازه می جویم
من به هر آئین و مسلک کو کسی را از تلاشش باز دارد یاغیم دیگر
من ترا در سینه ی امید دیرینسال خواهم کشت
من امید تازه می خواهم افتخاری آسمان گیر و بلند آوازه می خواهم
